Nieuwkerken, 23 oktober 2002

Vlaams Platform Milieu en Gezondheid


Persmededeling


Minister Dua neemt de geluidshinder veroorzaakt door alarmkanonnen niet ernstig.
Ook het door minister Vera Dua gisteren aangekondigde voorstel van politiereglement zal hier geen verandering in brengen


Ivm met het gebruik van de geluidshinderlijke alarm- of schrikkanonnen heeft Vlaams Agalev Minister van Leefmilieu Vera Dua nog steeds geen maatregelen genomen. Ook vandaag wil ze in haar nu aangekondigd voorbeeld van politiereglement het verbod, op het gebruik van schrikkanonnen, niet opnemen. Dit ondanks het bestaan van talrijke alternatieven om de vogels te verschrikken. Het voorbeeld van politiereglement ligt al twee jaar klaar op haar kabinet. De Commissie leefmilieu van het Vlaams Parlement heeft twee jaar geleden de minister reeds gevraagd een voorstel uit te werken én dit voorstel van politiereglement naar de gemeenten te sturen. Tot op heden heeft de minister nagelaten het voorstel van politiereglement naar de gemeenten te versturen. Het Vlaams Platform Milieu en Gezondheid wil dat het gebruik van schrik- en alarmkanonnen gereglementeerd wordt via de VLAREM-wetgeving en niet via een politiereglement waarbij iedere gemeente een andere wetgeving hanteert op het gebruik van schrikkanonnen. Het implementeren van het gebruik van schrikkanonnen in de Vlarem wetgeving is perfect juridisch mogelijk, maar minister Vera Dua weigert dit probleem via de VLAREM-wetgeving te regelen.

Omdat minister Dua geen initiatieven nam, heeft het Vlaams Platform Milieu en Gezondheid, half oktober 2002, samen met enkele Vlaamse bewonersgroepen nogmaals een verzoekschrift ingediend bij het Vlaams Parlement met de vraag het gebruik van alarm- of schrikkanonnen te verbieden. Het eerste parlementair verzoekschrift dateert reeds van het jaar 1998. Daarna volgden, naar aanleiding van de geluidsoverlast door het gebruik van deze alarmkanonnen, nog twee andere verzoekschriften gericht aan het Vlaams Parlement én werden er ook diverse klachten bij het kinderrechtencommissariaat ingediend.

Eerdere verzoekschriften aangaande het gebruik van alarmkanonnen in land- en tuinbouw hebben nog steeds niet tot concrete maatregelen geleid. (Parl. St. Vl. Parl. 1998-1999, nr. 1391/1 & stuk 208 (1999-2000) – Nr.1 & Stuk 1129 (2001-2002) – Nr.1).

 

In de conclusie van verzoekschrift stuk 208 (1999-2000) verzoekt de commissie de minister een aanbeveling aan de gemeenten te richten waarin wordt gewezen op deze verantwoordelijkheid en op het bestaan van alternatieve en milieuvriendelijke afschrikkingsmiddelen. Ik moet echter vaststellen dat de betrokken minister (Vera Dua) de aanbeveling tot op heden (10 oktober 2002) niet heeft opgevolgd. Er werd aan de gemeenten nog geen aanbevelingen of info verstuurd. (cfr. E-mail van kabinet Vera Dua –Sofie Luyten- van 8 oktober 2002 gericht aan de heer Dekeyzer). Onder druk van de recente verzoekschriften komt hier blijkbaar nu verandering in.

 

In de conclusie van verzoekschrift stuk 1129 (2001-2002) werd het verslag van de minister goedgekeurd en bijgevoegd bij het verslag van het verzoekschrift. Hierin beloofd de minister nogmaals het intussen opgemaakte modelreglement naar de gemeenten te versturen. Zoals eerder gemeld is dit nog steeds niet gebeurd.

 

Tevens moeten wij vaststellen dat de geplande studie over het gebruik van alternatieve vogelafschrikmiddelen sterk vertraging heeft opgelopen. Dit initiatief bevindt zich momenteel nog maar in de aanbestedingsfase.

In een brief (klacht geluid/99/4475) van 14 september 1999 van het kabinet van minister Dua gericht aan De Leeuw Kristine werd gezegd dat verder zal onderzocht worden hoe en op welk niveau veldkanonnen of alternatieve methodes algemeen gereglementeerd kunnen worden. Drie jaar later moeten we vaststellen dat er nog niets werd onderzocht.

 

Wij kunnen niet akkoord gaan met het door de minister aangehaalde argument dat zij géén reglementering kan opstellen omwille van het subsidiariteitsbeginsel. Het is perfect wettelijk toegelaten het gebruik van alarmkanonnen (én niet alleen deze gebruikt in land- en tuinbouw) te reglementeren in de VLAREM-wetgeving. Door zich te beroepen op het subsidiariteitsbeginsel ontloopt de minister haar verantwoordelijkheid. Wij willen dat het gebruik van schrik- en alarmkanonnen gereglementeerd wordt via de VLAREM-wetgeving.

 

Wij vragen dan ook dat het parlement én de minister hun verantwoordelijkheid zouden opnemen om paal en perk

te stellen aan het gebruik van alarmkanonnen in Vlaanderen. Het nut van het gebruik van deze alarmkanonnen is in geen enkele studie bewezen. De hinder door het gebruik van deze toestellen is enorm voor de mensen die in deze omgeving wonen of verblijven.

 

's Ochtends worden omwonenden gewekt met kanongebulder en dat gaat met de regelmaat van de klok (om de vijf minuten) de ganse dag door. Het resultaat hiervan is dat omwonenden nooit rustig in de tuin kunnen zitten en zelfs binnen worden wij voortdurend gestoord door het lawaai. Bovendien kunnen kleine kinderen niet rustig genieten van hun middagdutje en blaffen de honden in de buurt voortdurend omdat zij opgeschrikt worden door het lawaai. Kippen leggen in deze periode minder eieren. Verder bereikten ons nog klachten i.v.m. agressiviteit van honden, nervositeit, hoofdpijn en slapeloosheid bij kinderen en volwassenen.

 

Wij zijn van mening dat een verantwoorde landbouw zich niet enkel beperkt tot het verantwoord omgaan met de eigen grondstoffen, gewassen en dieren maar ook rekening houdt met het welzijn en dus ook de leefomgeving van de omwonenden. In het kader daarvan is een voortdurende geluidshinder totaal onverantwoord.

 

Bovendien stellen wij vast dat in omliggende gemeenten fruittelers het zonder deze alarmkanonnen kunnen stellen. Alternatieven bestaan dus!

 

Door het gebruik van deze alarmkanonnen worden ook de rechten van het kind geschonden. Het gebruik van deze alarmkanonnen is voor heel wat kinderen storend. Kleine kinderen hebben overdag slaap nodig en kunnen niet meer slapen. Kinderen zijn angstig en kunnen in de zomer niet meer buiten spelen. Bovendien komt daar bij dat voor sommige kinderen extra geluidsprikkels meer problemen veroorzaken dan bij anderen, onder invloed van ziekte, leeftijd enz.

 

Wij willen beroep doen op de verantwoordelijkheidszin van het parlement én de minister om, vier jaar na het eerste verzoekschrift, dringend de nodige maatregelen uit te werken die er toe moeten leiden dat de geluidsoverlast - veroorzaakt door het gebruik van alarmkanonnen - definitief beëindigd wordt.

 

Meer info : http://home.tiscali.be/milieugezondheid/dossiers/Schrikkanonnen


Vlaams Platform Milieu en Gezondheid
Website : www.milieugezondheid.be