Nieuwkerken, 18 december 2002

 

 

De Werkgroep Milieu en Gezondheid Sint-Niklaas heeft beroep aangetekend 

bij de minister van leefmilieu Vera Dua 

tegen de milieuvergunning voor de afvalintercommunale MI-WA te Sint-Niklaas .

 

 

Het stadsbestuur van Sint-Niklaas jaagt haar inwoners nodeloos op kosten.

 

 

Na de sluiting van de MI-WA afvalverbrandingsoven tegen uiterlijk 31 december 2002 gaat de Sint-Niklase afvalintercommunale MI-WA nieuwe gezondheidsbedreigende afvalverwerkingsactiviteiten opstarten.  MI-WA heeft voor deze activiteiten op 31 oktober 2002 een milieuverguning gekregen van de bestendige deputatie voor een periode van 20 jaar.  

 

De Werkgroep Milieu en Gezondheid Sint-Niklaas vindt het onverantwoord én kan niet aanvaarden dat op dezelfde plaats van de afvalverbrandingsoven nu andere gezondheidsbedreigende activiteiten opgestart worden.  Leert het stadsbestuur van Sint-Niklaas dan nooit uit zijn lessen uit het verleden?  De gezondheidsgevolgen van 25 jaar afval verbranden zijn enorm voor de omwonenden.  Ze staan te lezen in het rapport van 1998 over de gezondheidsimpact vande MI-WA afvalverbrandingsovenBijkomende blootstelling zal onmiskenbaar leiden tot een exponentiële toename van de gezondheidsproblemen van de omwonendenDaarom heeft de Werkgroep Milieu en Gezondheid Sint-Niklaas beroep ingediend bij minister van leefmilieu Vera Dua tegen de nieuwe milieuvergunning voor MI-WA.  Het opnieuw opstarten van gezondheidsbedreigende afvalverwerkingsactiviteiten in een woonomgeving, op minder dan 2 km van het stadscentrum zou niet mogen worden toegelaten.  Deze activiteiten horen thuis in industriegebied!  

 

MI-WA zal onder meer een shredder installatie opstarten voor het vermalen van houtafval, waarbij heel wat toxische stoffen vrijkomen.  Een eenvoudige nevelinstallatie en eenvoudige filterinstallatie, zoals nu voorzien wordt, volstaan echter niet om deze giftige stoffen tegen te houden.  Trouwens een deel van deze giftige stoffen lossen op in water (dus in de nevelinstallatie).  Wat er met dit giftige water zal gebeuren is niet duidelijk.  Van fijn stof (PM2,5) is gekend dat zij niet gefilterd kunnen worden en dat toxische stoffen zich hierop vastzetten.  Op deze wijze dringen zij diep in de longen waardoor ze gezondheidsschade kunnen veroorzaken.  De shredder installatie is te kleinschalig om te investeren in een degelijke filterinstallatie zodat de omwonenden zeker hinder zullen ondervinden door het vrij komen van giftige stoffen.

 

Het gebruiken van een overslag-plaats behoort ook tot één van de nieuwe activiteiten.  Bedoeling is om restafval van huishoudens of bedrijven eerst op de MI-WA site op te slaan, om daarna getransporteerd te worden naar bv. de afvalverbrandingsinstallatie van INDAVER te Beveren.  Op deze wijze wordt deze overslag-plaats een plaatselijk stort voor de duur van 20 jaar.  Dit restafval is storend voor de omgeving omwille van de geurproblemen en de mogelijkheid op bacteriële infecties.

 

Het kostenplaatje :

 

- Uit de begroting van MI-WA blijkt dat het eerst stockeren van restafval om daarna getransporteerd te worden naar de afvalverbrandingsinstallatie van INDAVER (tegenover het rechtstreeks transporteren van het restafval naar INDAVER zonder gebruik van overslag) tot 30.000.000 BEF/jaar (€750.000) meer zal kosten voor de inwoners.  Waarom dan een overslag inrichten.  Trouwens 3 van de 5 MI-WA vennoten (de gemeenten Temse, Sint-Gillis en Stekene) hebben reeds resoluut gekozen om hun restafval rechtstreeks naar INDAVER te vervoeren

- De stad Sint-Niklaas weigert nog steeds het GFT (Groente, fruit en tuinafval) afzonderlijk op te halen.  Hierdoor zou nochtans het restafval met ongeveer de helft verminderen.  Het afzonderlijk verwerken van GFT (composteren) kost immers éénderde (1/3) minder (€70/ton).  Gezien de stad Sint-Niklaas momenteel zo'n 15.000 ton restafval inzamelt per jaar zou het afzonderlijk ophalen van GFT een min prijs opleveren van zo'n €500.000 of 20.000.000 BEF/jaar.  Tevens hoeft het GFT niet langer meer verbrand te worden, dus milieuvriendelijker.

 

Conclusie : indien de stad Sint-Niklaas rechtstreeks zijn afval naar Beveren (Indaver) zou voeren en het GFT afzonderlijk zou ophalen zou men jaarlijks ongeveer 50.000.000 BEF of €1.250.000 kunnen besparen op de kosten voor afvalophaling en afvalverwerking. 

 

En dan maar aan de inwoners beweren dat de kosten voor huisvuilophaling en huisvuilverwerking stijgen !  

 

Hierbij dient ook nog vermeld dat MI-WA reeds volop aan het investeren is in de uitbouw van de nieuwe afvalverwerkingsactiviteiten.  Dit zonder de beslissing van de minister af te wachten.  Juridisch mag en kan dit.  Maar indien de minister voor deze afvalwerwerkingsactiviteiten (of een deel ervan) de vergunning opheft moet MI-WA deze activiteiten stopzetten en zijn de investeringen verloren geld geweest.  In het voor MI-WA slechtste scenario kan de Raad van State de totale milieuvergunning schorsen of vernietigen.  In dit geval zijn alle nieuwe investeringen verloren geld. 

 

Heel deze situatie is ontstaan omdat noch MI-WA, noch de stad Sint-Niklaas vooraf overleg heeft gepleegd noch met de stedelijke milieuraad, noch met de Werkgroep Milieu en Gezondheid Sint-Niklaas over de nieuw geplande afvalactiviteiten.

 

Dit is blijkbaar het nieuwe beleid van de socialistische schepen voor leefmilieu Schoeters en de socialistische burgemeester Willockx.  De stad Sint-Niklaas is meerderheidsaandeelhouder van MI-WA.

 

Werkgroep Milieu en Gezondheid Sint-Niklaas